«بسم رب المهدی المنتظر»

 بارالها...
به درگاه تو شکایت می‌کنم از فقدان پیامبر و غیبت ولی خود، و سختی زمانه و وقوع فتنه‌ها، و چیرگی دشمنان و کثرت دشمنان و کمی عددمان...

 بارالها...!
از تو مسئلت می‌کنیم که به ولیّ خود اذن دهی، تا عدل تو را در میان بندگانت ظاهر سازد و دشمنانت را در بلادت بکشد...

 بارالها...!
به‌واسطۀ ولیّت، قرآن را زنده کن و نور سَرمدی خویش را که ظلمتی در آن نیست، بر ما بنما!

 ای خدای من...!
تو کسی هستی که سوء را برطرف می‌کنی؛ و آن‌هنگام که مضطرّ، تو را بخواند، اجابت می‌کنی و از بلای عظیم نجات می‌بخشی! ای خدای من! ضرر را از ولیّت برطرف ساز و همچنان که تضمین کردی، او را خلیفۀ در زمین قرار ده.

 الهی..!
مرا از دشمنان و اعداء آل‌محمد (صلوات‌الله‌علیهم) مگردان و مرا از اهل غیظ و غضب بر آل محمد قرار مده؛ که من از آن به تو پناه می‌برم! پس بر من پناه ده... و می‌خواهم به جوار تو درآیم، پس مرا در جوار خود درآور...

   اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

سلام بر شعبان و نیمه‌اش!
سلام بر ماه و ماه‌پارۀ آسمانی‌اش!
سلام بر موعود انبیاء!
سلام بر منجی آدمیان!
سلام بر مهربان‌ترین انسان!
و سلام بر امید منتظران و سلام بر گل نرگس...

 ای قرار دل‌های بی‌قرار...!
می‌خواستم از دوری‌ات شِکوه کنم...
اما به یاد آوردم که در میان ما و بازارهایمان نظاره‌گرمانی!
به یاد آوردم که در برابر چشمان منتظرت، چگونه دلت را آزرده‌ایم...!

 ای یوسف فاطمه!
می‌خواستم بگویم تا سرحد جنون از فراغت خسته‌ایم...
اما به یاد آوردم که منتظرانت خستگی‌ناپذیرند....!
پس چگونه خود را منتظر بنامیم درحالیکه از خود نیز به سُتوه آمده‌ایم؟!

 ای دلبند زهرا...
نه پای پیش داریم و نه پای پس...! شما بگو به کدامین سو روی گردانیم؟

 ای عزیزترینم!
شنیده‌ام کار شما هنگام ظهور، از کار جدّتان پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) دشوارتر است. زيرا مردمی كه در برابر پيامبر خدا ايستاده بودند افراد جاهلی بودند كه سنگ و چوب و... می‌پرستيدند! ولی جاهلانی كه در مقابل شما، امام عصر(ع) می‌ايستند كسانی هستند كه قرآن به دست می‌گيرند و با تأويل‌كردن آيات قرآن و مستمسك قرار دادن آن با شما می‌جنگند.

 مولای من...!
و چه راست گفتند که پاداش یک نفر از منتظران شما، همانند پاداش پنجاه صحابۀ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در جنگ بدر و احد و حنین است.... آخر سختی‌ها و رنج‌ها و آزارهایی که بر آنان وارد می‌شود، فوق طاقت اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) است....
چه زمانۀ سخت و پرآشوبی است، آن هنگام که منکر، معروف جلوه می‌کند و معروف، منکر!
چه دوران سختی‌ست آن‌هنگام که حتی به چشم‌های خود نیز نمی‌توان اطمینان کرد...!
چه پر مشقت است غیبتی که خود باید خود را بسازیم!
چه وانفسای پر زحمتی است...! آخر نفْس سویی را می‌خواند و عقل‌مان سویی دیگر!
بی‌خود نیست حفظ ایمان در دوران غیبتت از نگه‌داشتن پاره‌ای آتش در دست دشوارتر است...
بی‌خود نیست می‌گویند نومیدی از شیطان است و نشانۀ منتظرانت امید و پویایی!

چه کشمکش نفَس‌گیری است!

انتظاری بی‌پایان از سویی... و دشواری‌ها از سویی دیگر، محرّک نومیدی مایند!
اما چشم‌به‌راه بهار آمدنت بودن، چه گوارا...

 ای قرار دل‌های بی‌قرار! ای نازدانۀ هستی!
تا کی در انتظار بازگشت‌مان روزها و سال‌ها را شماره‌گری؟!

 ای دلبر غائب از نظر!
چه بگویم که خود می‌دانی چه در دل می‌گذرد...........

اما مولا...
هفته‌ها که دیگر هیچ.... چله‌هایم بی‌تو در حال عبور است.... دعایی نما تا ریشه‌کن کنیم هرآنچه مانع رسیدن به شماست...
دیگر با چه رویی از مادرت بخواهم برای پایان چله‌نشینی‌ام دعا کند؟!

 گل نرگسم!
ای تنها بهانۀ بودنم!
این چهارمین است.....!
آخر تا به کِی...........؟
تا به کجا.......؟

این بار چیزی به ولادتت نمانده است! کاش میشد قابل‌مان می‌دانستی...! کاش لایقت بودیم....! کاش....

 خدایا...! غروب انتظارمان را برسان...

خبر دهید به یاران، سوار آمدنی است
رفــیق آمدنی‌، غمگـسار آمدنی است
فروغ‌بخش شب انتــظار آمدنی است
نگــار آمدنی، غمگسار آمــدنی است
خبر دهید به یاران سـوار آمدنی است

التماس دعا

اللهم عجل لوليک الفرج

خدا كند كه بشكند شبي دلم به پاي تو

و كاش چاه مي‌شدم كه بشنوم صداي تو

تو اوج خوب بودني، تو حالت سرودني

به آسمان رسيده‌اي، كجاست انتهاي تو

حضور غيبتت بزرگ، دل نماز را شكست

زمين قيام كرده است به شوق اقتداي تو

بيا تمام من بيا بيا كه نذر كرده‌ام

كه هر چه دارم از غزل بريزمش به پاي تو

به انتظار تو دلم نشسته سبز مي‌شود

بيا ببين كه شاعرم ولي فقط براي تو

مبعث رسول اکرم (ص) خاتم پیامبران بر عموم مسلمانان جهان مبارکباد

چهل حدیث از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)

1-نشان منافق سه چيز است : 1 - سخن به دروغ بگويد . 2 - از وعده تخلف كند .3 - در امانت خيانت نمايد .

صحيح مسلم ، كتاب الايمان ، ح 89

2-کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید

(بحارالانوار،ج،83ص20)

3-منفورترين چيزهاي حلال در پيش خدا طلاق است .

سنن ابي داود ، كتاب الطلاق ، ح 1863

4-بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار

(تنبیه الخواطر، ج2، ص123 )

5-فرزند آدم وقتي تن تو سالم است و خاطرت آسوده است و قوت يك روز خويش راداري ، جهانگر مباش .

كنز العمال ، ج 3 ، ص 782 ، ح 8740

6--فرزند آدم ، آنچه حاجت تو را رفع كند در دسترس خود داري و در پي آنچه تو را به طغيان وا مي دارد روز ميگذاري ، به اندك قناعت نميكني و از بسيار سير نمي شوي .

كنز العمال ، ج 3 ، ص 782 ، ح 8740

7-هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر او واجب شود.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)

8-از نفرين مظلوم بپرهيز زيرا وي به دعا حق خويش را از خدا ميخواهد و خدا حق رااز حق دار دريغ نميدارد .

كنز العمال ، ج 3 ، ص 507 ، ح 7650

9-از استعمال سنگ حرام در ساختمان بپرهيزيد كه مايه ويراني است .

كنز العمال ، ج 15 ، ص 405 ، ح 41575

10-عبادت هفتاد جزء است و بالاترین و بزرگترین جزء آن کسب حلال است.

(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)

11-از فراست مؤمن بترسيد كه چيزها را با نور خدا مي نگرد .

سنن ترمذي ، كتاب تفسير القرآن ، ح 3052

12-از دنيا بپرهيزيد ، قسم به آن كس كه جان من در كف اوست كه دنيا ازهاروت و ماروت ساحرتر است .

كنز العمال ، ج 3 ، ص 182 ، ح 6063

13-از نفرين مظلوم بترسيد كه چون شعله آتش بر آسمان ميرود .

كنز العمال ، ج 3 ، ص 500 ، ح 7601

14-براى هر چیزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است.

(الكافى، ج 4، ص 62)

15-دو چيز را خداوند در اين جهان كيفر ميدهد : تعدي ، و ناسپاسي پدر و مادر .

كنز العمال ، ج 16 ، ص 462 ، ح 45458

  
16-هر كس از شما در خوردن قسم جديتر است به جهنم نزديكتر است .

درباره‏ى اين دعا، چند مطلب قابل دقت است كه در اين مقاله به آن‏ها خواهيم‏پرداخت.

در ابتدا، اصل دعا را نقل مى‏كنيم. ماخذ اصلى دعاى «يامن ارجوه‏» كتاب‏اقبال سيدبن طاووس است. در آن‏جا آورده است:

و من الدعوات كل يوم من رجب، ماذكره‏الطرازى ايضا، فقال: دعاء علمه‏ابوعبدالله(ع) محمدا السجاد -و هو «محمدبن ذكوان‏» يعرف بالسجاد. قالوا: سجدو بكى فى سجوده حتى عمى.- روى ابوالحسن على بن محمدالبرسى،(رحمهماالله )، قال: اخبرناالحسين بن احمدبن‏شيبان، قال: حدثنا حمزه‏بن القاسم العلوى‏العباسى، قال: حدثنا محمدبن عبدالله بن عمران‏البرقى، عن محمدبن على‏الهمدانى،قال: اخبرنى محمد بن سنان، عن محمدالسجاد فى حديث طويل، قال:

قلت لابى عبدالله(ع): جعلت فداك! هذا رجب. علمنى فيه دعاءا ينفعنى الله به.

قال: فقال لى ابوعبدالله(ع): اكتب «بسم‏الله‏الرحمان‏الرحيم‏»! وقل فى كل يوم‏من رجب صباحاو مساءو فى اعقاب صلواتك فى يومك وليلتك: «يامن ارجوه...».

قال: ثم‏مر ابوعبدالله(ع) يده‏اليسرى، فقبض على لحيته و دعا بهذا الدعاء و هويلوذ بسبابته اليمنى، ثم قال بعد ذلك: «يا ذالجلال والاكرام...».

و فى حديث آخر: ثم وضع يده على لحيته و لم يرفعها الا و قد امتلاظهر كفه دموعا. (۱)

اين روايت را، علامه‏ى مجلسى و محدث قمى، به گونه زير ترجمه كرده‏اند:

۱ - علامه مجلسى:

به سند معتبر، منقول است كه محمدبن ذكوان به خدمت‏حضرت صادق(ع) عرض كرد كه:

فداى تو شوم! اين، ماه رجب است. مرا دعايى تعليم نما كه حق تعالى، مرا، به آن‏نفع ببخشد. حضرت فرمودند كه: «در هر روز ماه رجب، در صبح و شام و بعد ازنمازها در شب[بخوان]: «يا من ارجوه لكل خير...». پس، حضرت محاسن مبارك خودرا به دست چپ گرفتند و انگشت‏سبابه‏ى دست راست‏خود را به جانب چپ و راست‏حركت‏مى‏دادند و با انكسار تمام، اين دعا را حضرت مى‏خواندند: «يا ذالجلال ...» ودست از ريش مبارك خود بر نداشت تا از آب ديده‏ى مبارك‏اش، تر شد. (۲)

۲ - محدث‏قمى: سيدبن طاووس، روايت كرده است از محمدبن ذكوان -كه معروف به سجاد است ،براى آن كه آن‏قدر سجده كرده و گريست در سجود، كه نابينا شد- كه گفت: عرض كردم‏به حضرت صادق(ع): فداى تو شوم! اين، ماه رجب است. تعليم نما مرا دعايى در آن،تا حق‏تعالى، مرا، به آن، نفع بخشد. حضرت فرمود: بنويس‏«بسم‏الله‏الرحمان‏الرحيم‏»! و بگو در هر روز از رجب، در صبح و شام و در عقب‏نمازهاى روز و شب: «يامن ارجوه‏لكل خير...».

راوى گفت: پس گرفت‏حضرت، محاسن شريف خود را در پنجه‏ى چپ خود و خواند اين دعارا به حال التجاو تضرع به حركت دادن انگشت‏سبابه‏ى دست راست. پس گفت‏بعد از آن:

يا ذالجلال والاكرام... .

محمد بن ذكوان كيست؟

راوى اين دعا، «محمدبن ذكوان‏» ملقب به «سجاد» است.

وضع او، از نظر رجالى، مشخص نيست. مرحوم مامقانى مى‏نويسد:

وليس له فى كلمات اصحابناالرجاليين اثر اصلا. ولم اقف فيه الا على‏روايه‏السيد رضى‏الدين بن طاووس(رضوان الله عليهم) ، فى‏الاقبال، دعاء شهر رجب.

به نظر ما، احتمال تصحيف، در نام اين راوى، وجود دارد. توضيح اين‏كه، ممكن است‏راوى اين حديث‏يا «محمدبن زياد» باشد -زيرا، اردبيلى در جامع‏الرواه، از«محمدبن زياد» با لقب «سجاد» نام برده و گفته: «محمدبن سنان از وى روايت‏نقل مى‏كند.» و در اين‏جا هم، روايت‏گر، محمدبن سنان است- و يا «محمدبن زيدشحام است; زيرا، وى، دعاى «يامن ارجوه‏» را به گونه‏ى ديگرى نقل كرده است.

البته، احتمال اين كه «محمدبن ذكوان‏»، تصحيف «محمدبن زياد السجاد» باشد،بيش‏تر است.

نكاتى درباره‏ى قرائت اين دعا

۱ - «بسم‏الله‏الرحمان الرحيم‏» جزو دعا نيست،بلكه ذكر آن، به جهت استحباب شروع هركار ارزش‏مندى با بسمله است.

۲ - اين دعا، در هر موقع از روز و شب و بعد از هر نماز - چه واجب و چه مستحب‏مى‏توان خواند. از اين سفارش، اهميت دعاى مذكور، معلوم مى‏شود.

۳ - لفظ «جميع‏» در قبل از «شر» در عبارت و شر الاخره‏» -هرچند به عنوان‏نسخه‏ى بدل- وجود دارد.

۴ - درباره‏ى زمان به دست گرفتن محاسن ، دو احتمال وجود دارد:

احتمال نخست اين است كه از ابتداى دعا، بايد محاسن را به دست چپ گرفت، يعنى،منظور از «الدعاء» در «...و دعابهذا الدعاء»، همان «يا من‏ارجوه...» تاپايان دعا باشد و نه دعاى «ياذالجلال و الاكرام ...».

احتمال دوم، اين است كه مقصود از «الدعاء» را در «دعا بهذاالدعاء»، قسمت‏«ياذالجلال والاكرام... مى‏باشد و «ذلك‏» را در «ثم قال بعد ذلك‏» به در دست‏گرفتن محاسن‏» برگردانيم.

علامه‏ى مجلسى، رضوان‏الله‏عليه، همان طورى كه ترجمه‏اش نشان مى‏دهد، احتمال دوم راقبول دارد. و ظاهرا همين احتمال دوم درست‏تر باشد.

انتهاى دعا; يعنى،«حرم شيبتى على‏النار» نيز مويد درستى احتمال دوم است.

۵ - از مجموع روايت استفاده مى‏شود كه، «محاسن را به دست گرفتن‏» و «انگشت‏سبابه‏ى دست راست را حركت دادن حالتى بوده است كه در آن هنگام، به حضرت امام‏صادق(ع) دست داده است و نه اين كه جزئى از دعاى «يامن‏ارجوه‏» باشد.

البته، اگر كسى، با دقت و تامل، در محتواى اين دعا بنگرد، چه بسا، از او نيزاين حالت، سر زند.

در اين‏جا، مناسب است‏يادآور شويم كه اين، يكى از حالت‏هاى دعا كننده است. اگربه كتاب «الدعاء»ى كافى مراجعه كنيم، حالت‏هاى ديگرى را نيز براى شخص دعاكننده خواهيم يافت. براى نمونه، به اين روايت توجه فرماييد:

عده من اصحابنا، عن احمدبن محمدبن خالد، عن ابيه، عن فضاله عن‏العلاء، عن‏محمدبن مسلم، قال: سمعت اباعبدالله(ع) يقول:

مر بى رجل و انا ادعو فى صلاتى بيسارى فقال: يا عبدالله! بيمينك. فقلت:

ياعبدالله! ان‏لله، تبارك و تعالى، حقاعلى هذه كحقه على هذه‏». و قال:

«الرغبه، تبسط يديك و تظهر باطنهما و الرهبه، تبسط يديك و تظهر ظهرهما. والتضرع، تحرك السبابه اليمنى يمينا و شمالا. والتبتل، تحرك السبابه‏اليسرى‏ترفعها فى‏السماء رسلا و تضعها. و الابتهال، تبسط يديك و ذراعيك الى‏السماء. والابتهال، حين ترى اسباب البكاء.

امام صادق (ع) فرمود:

«مردى به من گذر كرد و من در نمازم دست چپ را براى دعا بلند كرده بودم.

پس گفت: يا عبدالله! با دست راست‏ات دعا كن، من گفتم: اى بنده‏ى خدا! راستى كه‏خداوند تبارك و تعالى، براين هم حقى دارد، مانند حق او بدان. » و فرمود: «دررغبت، هر دو دست را بگشايى و باطن آن‏ها را بنمايى. و در رهبت ، هر دو دست رابگشايى و پشت آن‏ها را عيان دارى. و در تضرع، انگشت‏سبابه‏ى راست را به راست وچپ بجنبانى. و در تبتل، انگشت‏سبابه‏ى چپ را بجنبانى و به آرامى آن را به بالا وپايين ببرى و بياورى. و ابتهال، اين است كه هر دو دست و هر دو ذراع را به سوى‏آسمان فرازدارى. ابتهال، وقتى است كه موجبات گريه فراهم شده است. (۳)

پى‏نوشتها:

۱- الاقبال، ج‏۳، ص‏۲۱۱.
۲- زادالمعاد، تصحيح ميرزا على آقا شيرازى، صص ۸-۹.
۳- اصول كافى، كتاب الدعاء، باب الرغبه والرهبه...، ح‏۴.
۴- الاقبال، ج‏۳، ص ۱۸۵-۱۸۶ .
۵- المراقبات، ص‏۴۶

برگرفته از سایت:

www.imamjawad.net